آسمان بار امانت نتوانست کشید                        قرعه ی فال به نام من دیوانه زدند

یادش به خیر انگار همین دیروز بود . روز اول ورود به مدرسه که با خیل عظیمی از والدین رو به رو شدم . استقبالشون تو اون منطقه روستایی برام خیلی جالب بود . محیط جدید ، مدرسه جدید ...... جدید .

یادمه اولین جلسه خانواده که گذاشتم چون خیلی از بچه های کلاسم از محل مجاور بودن و منم تازه وارد این محیط شده بودم وقتی در کلاسمو باز کردم یه هویی 15 تا کله  با هم اومد تو . انگار داشتن موجودی عجیب رو کشف می کردن ( خودم ).

چه شبهایی که برای رسوندن تکلیف هفتگی تا پاسی از شب مشغول بودم تا به موقع حاضر شه . یاد شب یلدا و جشنی که در کلاس با بچه ها گرفتیم به همراه مراسم محلی  ، طرح جابر که تا استان رفتیم ، تقویتی ، نمونه و تیز هوشان ، نگرانی خانواده ها با پایه جدید و درس شیرین ریاضی به خیر 

رفتیمو و رفتیمو رفتیم تا رسیدیم ته خط که نوشته شده  :

همه ی ما مسافریم

در پایان اگر به هر عنوان سبب آزردگی خاطر هر عزیزی شدم پوزش و حلالیت می طلبم و امیدوارم خدا همه ی ما رو به راه راست هدایت کنه . آمین 

بای بای بای بای

باشه بابا حالا که اینهمه اصرار میکنین نمی رم هستم